Z Włoch po Izrael

Krótki opis portów na trasie rejsu

Podążając z centralnych Włoszech w kierunku Francji, mija się portowo - przemysłową Savonę. Oprócz małej galerii przy Via Quarda Superiore, niewiele można tu zwiedzić. Znaczne ciekawsze jest oddalone o pół godziny jazdy od Savony Finale Ligure. Warto wstąpić do kościoła San Biagio z ośmiokątną dzwonnicą.

Dzień na morzu. W tym dniu możesz oddać się wypoczynkowi na pokładzie statku. Skorzystaj ze SPA, odwiedź Fitnes Club, odpocznij w saunie. Czeka na ciebie mnóstwo atrakcji przygotowanych przez animatorów rozrywki. Spróbuj swojego szczęścia w Bingo lub w Casynie, lub poprostu połóż się przy basenie i odpocznij w promieniach słonecznych.

Katakolon / Olympia, miejscowość w  Elidzie, w północno-zachodniej części Peloponezu, starożytny okrąg kultowy Zeusa. Miejsce najsłynniejszych igrzysk greckich, zwanych olimpijskimi (od 776 p.n.e.), urządzanych co 4 lata do 393 n.e. Sanktuarium upadło po zniesieniu igrzysk w 394. W 426 z rozkazu cesarza Teodozjusza II zostało zburzone.
Osunięcie się zboczy wzgórza Kronion i zmiana biegu rzeki Kladeos przykryły ruiny grubą warstwą mułu. Sanktuarium Zeusa (tzw. Altis) było świętym gajem, otoczonym murem. W IX-VIII w. p.n.e. znajdował się tam jedynie wielki ołtarz ofiarny. Wykopaliska (od 1875) odnalazły ruiny pracowni Fidiasza i jego narzędzia. W sanktuarium znaleziono wiele pomników wotywnych oraz posągów zwycięzców olimpijskich. Odnalezione metopy i rzeźby przyczółkowe z Olimpiejonu, jak też posągi Nike Pajoniosa (ok. 420 p.n.e.) i Hermesá Praksytelesa (ok. 350 p.n.e.) są eksponowane w muzeum w Olimpii. Od 1936 datuje się tradycja wzniecania w ruinach świątyni Hery olimpijskiego znicza. W 1961 została ustanowiona w Olimpii Międzynarodowa Akademia Olimpijska.

Ashdod jest największym po Hajfie portem morskim Izraela położonym nad Morzem Śródziemnym, mniej więcej w połowie drogi pomiędzy Tel Awiwem a Gazą (w Dystrykcie Południowym, w Izraelu). Był on jednym z pięciu miast filistyńskich. Znajdowało się tutaj centrum uwielbienia przez Kananejczyków boga Dagona. W X wieku p.n.e. Ashdod zostało poddane pod władzę Królestwa Izraela, zachowało jednak znaczną niezależność. Ostateczny podbój Ashdod przez Izraelczyków został ukończony dopiero w VIII wieku p.n.e. Łagodny klimat i korzystne nadmorskie położenie sprzyja rozwojowi miasta. Osiedla się tutaj wielu z nowo przybywających do Izraela imigrantów. Wzdłuż wybrzeża od Ashdod do Tel Awiwu ciągną się wielkie wydmy piaskowe, miejscami szerokie na 5 kilometrów.

Hajfa jest największym miastem północnego Izraela oraz trzecim największym pod względem liczby ludności miastem w Izraelu. Przepięknie położona u wybrzeża Morza Śródziemnego nad Zatoką Hajfy, była i jest ważnym ośrodkiem zarówno przemysłowym jak i turystycznym. Znajduje się tu największy w kraju port przeładunkowy i pasażerski a wokół niego rozlokowane są liczne zakłady przemysłowe. Miastu przynoszą chlubę również dwie światowej klasy uczelnie wyższe – założony w 1963 r. Uniwersytet Hajfy, oraz działający od 1924 r. Instytut Technologii – Technion. Hajfa jest także ważnym ośrodkiem kulturalnym Izraela. Od lat pięćdziesiątych działa tu, założony jako pierwszy teatr miejski w kraju, Teatr Hajfy, ponadto działają także inne, jak Krieger Centre for the Performing Arts i Rappaport Art and Culture Center. Działa tu również Radio Hajfa i Orkiestra Symfoniczna Hajfy.

Izmir - dawniej Smyrna, jest trzecim, co do wielkości miastem Turcji. Leży nad Morzem Egejskim. Położony jest w pięknej, malowniczej okolicy – między górami a półkolistą zatoką Izmirską. W mieście ciężko o stare, zabytkowe meczety – w Izmirze przeważają nowe dzielnice, widać nawet obrazki rodem z najnowocześniejszych miast świata. Za serce Izmiru uznaje się plac Konak Meydani,. Znajduje się na nim stara, osmańska wieża zegarowa. Drugim placem, który należy wyróżnić w topografii miasta jest Cumhuriyet Meydani. Interesujący jest widok wzgórza rozchodzącego się nad centrum miasta, na którym mieści się Kadifekale – Aksamitna Twierdza.

Pireus - port grecki położony w niewielkiej odległości od Aten, leży na górzystym półwyspie, na płd.-zach. od Aten. Najwyższą wznoszącą się tam górą jest Munichia (86,5 m), na której w okresie macedońskim znajdował się gród. Trzy okrągłe zatoki (Pireus, Zea i Munichia) stanowiły naturalne porty, które Temistokles w 493 p.n.e. połączył z Atenami. Jest jednym z najważniejszych centrów przemysłowych współczesnej Grecji, największym jej portem i trzecim, co do wielkości portem Morza Śródziemnego.

Ateny – kolebka zachodniej cywilizacji i demokracji - oferują mnóstwo najwyżej cenionych archeologicznych perełek. Starożytne Ateny, nazwane na cześć bogini mądrości, na równi z Rzymem wpłynęły na rozwój zachodniej cywilizacji. Chociaż Ateny to wielka metropolia, niemal wszystkie atrakcje turystyczne skupiają się w małym kwartale. Dwa symbole miasta, Akropol i wzgórze Likavitos, widać niemal z każdego punktu na tym obszarze. Akropol - jak z czasów Sokratesa i Platona, wąskie uliczki wokół Plaki (stara część miasta) z jej tawernami, sklepikami i pchlim targiem posiadają magnetyczną siłę, której trudno się oprzeć. Sintagma to serce miasta. Nad otoczonym luksusowymi hotelami, bankami i restauracjami placem góruje stary pałac królewski - od 1935 r. siedziba parlamentu. Turysta zwykle dochodzi tu do wniosku, że zabytki starożytności, a zwłaszcza Akropol, są tylko najbardziej znanymi, ale nie jedynymi tutejszymi atrakcjami. Kuszą jeszcze wspaniałe widoki ze wzgórz Likavitós i Filopáppou. U podnóża Akropolu rozpościera się Pláka, pełna zabytków z czasów Bizancjum, średniowiecza i XIX w., które wydały się tak egzotyczne Byronowi i innym romantykom. Jak można się spodziewać, Ateny słyną też z najlepszych restauracji w Grecji. Działa tu wiele pięknych kawiarenek, tawerny w ogrodach i uliczne targi. Życie nocne także jest bardzo urozmaicone.

Civitavecchia - miasto w środkowej części Włoch, nad Morzem Tyrreńskim. Ważny węzeł komunikacyjny, duży port pasażerski i handlowy. Założone w II w., za panowania cesarza Trajana. Podstawę  tutejszej gospodarki stanowi dobrze rozwinięty przemysł chemiczny, głównie produkcja kwasu siarkowego. Kąpielisko morskie i uzdrowisko ze źródłami mineralnymi. Posiada dobrze rozwinięte zaplecze turystyczno-usługowe. Zabytki: fort, w budowie którego uczestniczył Michał Anioł (XVI w.), arsenał (XVII w.), kościół San Francesco (XII w).