Nowy Orlean i zachodnie Karaiby

Krótki opis portów na trasie rejsu

Nowy Orlean jako La Nouvelle-Orléans został założony przez francuskich osadników pod kierunkiem Jeana-Baptiste'a Le Moyne de Bienville'a w roku 1718. W roku 1722 stało się stolicą francuskiej Luizjany. W 1763 przeszło pod panowanie Hiszpanii. W 1801 na krótko wróciło ponownie pod władanie napoleońskiej Francji. W 1803 wraz z terytorium Luizjany sprzedane przez Napoleona Bonaparte Stanom Zjednoczonym. Na początku roku 1815 podczas ostatnich tygodni wojny brytyjsko-amerykańskiej brytyjska ekspedycja podjęła próbę zdobycia miasta. Brytyjski szturm generalny na amerykańskie umocnienia pod miastem, przeprowadzony 8 stycznia, 1815 i zwany bitwą pod Nowym Orleanem, został krwawo odparty przez Amerykanów. Szybki rozwój Nowego Orleanu datuje się od początku XIX wieku, kiedy wraz ze stopniowym uregulowaniem rzeki Missisipi i rosnącym amerykańskim osadnictwem nad jej brzegami port w Nowym Orleanie stał się oknem na świat dla ogromnej połaci Ameryki Północnej. W 1840 miasto liczyło już 102 tys. mieszkańców i było największym miastem amerykańskiego Południa, jak również czwartym co do liczby ludności miastem w Stanach Zjednoczonych. W XX wieku, wprowadzono wiele "modernizacji", które ujęły naturalnego, historycznego uroku miasta. W ramach programu robót publicznych całkowicie wybetonowano brzeg jeziora Ponchartrain. Ze względu na turystyczny boom pod koniec XX wieku, przeprowadzono renowacje, w celu przywrócenia pierwotnych cech. Ponownie uruchomiono część zawieszonych linii tramwajowych, a wielu budynkom przywrócono historyczny wystrój.

Dzień na morzu. W tym dniu możesz oddać się wypoczynkowi na pokładzie statku. Skorzystaj ze SPA, odwiedź Fitnes Club, odpocznij w saunie. Czeka na ciebie mnóstwo atrakcji przygotowanych przez animatorów rozrywki. Spróbuj swojego szczęścia w Bingo lub w Casynie, lub poprostu połóż się przy basenie i odpocznij w promieniach słonecznych.

Costa Maya. Piramidy, rzeźby i antyczne ruiny - to magiczne wybrzeże pełne pamiątek po kulturze Majów. Ślady cywilizacji Majów datowane tu na 250-900 r. Dają tylko drobne spojrzenie na całą kulturę tej cywilizacji.

Belize - Podobno w żadnym innym kraju Ameryki Środkowej nie spotyka się takiej mieszanki ras i kultur. To właśnie w Belize znalazło miejsce stałego pobytu wielu uchodźców z krajów wstrząsanych wojnami i przewrotami. Tu przybywali wyrzutkowie, wygnańcy i inne zagubione dusze, ludzie, którzy dawali sobie radę w trudnych warunkach tylko dzięki swej zaradności. 

W Belize, anglojęzycznej enklawie wśród państw Międzymorza Ameryki Środkowej,   zachowały się liczne ruiny ośrodków cywilizacji Majów. Region ten tworzą bujne niziny i ogromne mokradła, pokryte lasami góry, wspaniały las deszczowy oraz urozmaicony krajobraz z jaskiniami i pieczarami. Przybrzeżna rafa koralowa jest drugą co do długości w świecie. W 1934 roku, kiedy Belize było jeszcze Hondurasem Brytyjskim, angielski pisarz Aldus Huxley napisał: "gdyby świat miał końce, to miejsce byłoby jednym z nich. Do tego kraju znikąd nie jest po drodze". Do tej pory rzadko kto przyjeżdża specjalnie do Belize, kraj odwiedza się zazwyczaj przy okazji pobytu w sąsiedniej Gwatemali czy Meksyku.

 Isla Rotan to największa wyspa archipelagu wysp Bahia, położona pomiedzy wyspami Útila i Guanaja. Rotan leży w pobliżu największej rafy koralowej na Morzu Karaibskim. Wyspa jest ważnym ośrodkiem turystycznym w Hondurasie, szczególnie żeglarstwa i nurkowania. Poza turystyką głównym źródłem dochodu mieszkańców jest rybołówstwo.

Cozumel jest wyspą oddaloną 12 mil od Półwyspu Jukatan. Największym miastem jest San Miguel, proponujący zakupy w wielu wolnocłowych sklepikach. Tu znajduje się miejsce kultu Księżyca Majów, na długo zanim Cortez zgromadził tu swą flotę podczas meksykańskiej konkwisty. Cozumel to również wspaniałe miejsce do nurkowania w przybrzeżnej rafie oraz punkt wypadowy do kontynentalnego Meksyku.